Oscare trekt lessen uit 10 jaar ervaring met brandwonden

Jaarlijks moeten ongeveer 1.200 personen in ons land verzorgd worden in gespecialiseerde brandwondencentra. Zoals altijd is dit maar het topje van een piramide: 13.000 mensen komen bij de huisarts terecht, terwijl 120.000 zich wel oppervlakkig verbranden, maar geen verdere zorg nodig hebben.

Sinds tien jaar zijn al deze mensen de bestaansreden van de vzw Oscare (http://www.oscare.be/), die actief is op verschillende gebieden tegelijk:

• preventie, door toedoen van uiteenzettingen, informatiestands en campagnes zoals er binnenkort opnieuw eentje van start gaat rond veilig barbecueën (http://www.veiligbarbecuen.be/); bovendien ijveren gewezen slachtoffers voor een beter bewustzijn van arbeidsrisico’s die wel eens onderschat worden tot een slachtoffer zijn verhaal komt brengen;
• nazorg, door specialisten in te zetten op de fysische aspecten, zoals littekenbehandeling, maar ook op psychologische bijstand, niet in het minst met behulp van de wederzijdse steun die uitgaat van de lotgenoten;
• onderzoek, door alert te blijven voor nieuwe behandelingstechnieken (vaak niet terugbetaald) en er op aan te dringen dat de kennis onder verzorgingsinstellingen uitgewisseld wordt om er zo het grootst mogelijke aantal slachtoffers van te laten genieten,
• en opleiding van minder gespecialiseerde zorgverleners, zoals kine’s, die in hun praktijk wel eens met brandwonden of littekens geconfronteerd zijn.

Om die tien jaar activiteit te vieren organiseerde de vzw die thans voorgezeten wordt door Walter Van Pottelberge op 29 april in het Antwerpse Provinciehuis een symposium voornamelijk voor zorgverleners en belanghebbenden. Bij deze gelegenheid konden gouverneur Cathy Berx en OCMW-voorzitter Monica Deconinck hun betrokkenheid en verwezenlijkingen toelichten. Directeur Koen Maertens schetste hoe het Greet Rouffaer-huis intussen uitgegroeid was tot de vereniging zoals zij nu bestaat. Oscare kan bogen op een gemoedelijke sfeer die de patiënten zeer op prijs stellen en op een sterke ervaring, die aanleiding geeft tot interpellaties aan stakeholders met wie de vereniging in aanraking komt. Van “ervaringsdeskundigheid” gesproken!

Jammer dat noch de federale overheid, noch de Vlaamse gemeenschap op het symposium waren opgedraagd. De meeste vragen en stellingen belandden dan bij het RIZIV, dat wel aanwezig was en uitgenodigd werd om in te gaan op een aantal stellingen rond nomenclatuur, bepaling van invaliditeitsgraad, behandelingstechnieken en zorg na het ontslag uit de hospitalisatie, enz.

Ook Assuralia was op de uitnodiging ingegaan en kan getuigen van de vitaliteit van de door Oscare gesteunde slachtoffers, al blijft de heling van brandwonden vaak buitengewoon zwaar. De cases die voorgelegd waren konden meestal terugvallen op een meer dan behoorlijke dekking: zeer uitgebreide waarborgen in arbeidsongevallen, integrale opvang in B.A.Auto. Toch kunnen er aanvankelijk

onzekerheden bestaan, die voor de slachtoffers een mogelijke bron van ongerustheid zijn: is het ongeval van een conciërge in de dienstwoning steevast een arbeidsongeval? Hoe zullen de aansprakelijkheden bij een verkeersongeval uitvallen? En wat met mensen die niet kunnen terugvallen op een verzekering? Hoe dan ook: Assuralia staat open voor suggesties vanwege Oscare en ziet in de vereniging een medestander in de aandacht voor preventie.